De schering en inslag van dit hoofdstuk zijn die van het religieuze aspect van Elies’ levensloop en haar opvattingen over ziekte en gezondheid. Gaandeweg onze gesprekken ging ik me realiseren hoe sterk ze verbonden zijn. Wat is de schering, wat de inslag? Als een lap stof af is, vraag je je dat niet meer af en kijk je naar de kleuren en de patronen van het eindresultaat. Toch denk ik dat haar spirituele biografie de schering is, waarmee de inslagdraden van borstkanker en gezondheidszorg steeds zichtbaarder verweven zijn geraakt.’

Wat ik hier schrijf over dit hoofdstuk laat zich uitbreiden naar het hele boek. Het is een weefsel van spirituele biografieën, geschiedenissen van ziekte en gezondheid, foto’s van beelden, metaforische verhalen en gedichten (van anderen!), overpeinzingen over leven en dood, over zin en onzin. Maar alles bij elkaar en op de eerste plaats is het een verhaal.

En voor deze middag hebben we drie mensen gevraagd om vanuit drie perspectieven iets aan dit verhaal toe te voegen.

Anne-Marie Korte neemt de dimensie van de spirituele biografie in het boek tot uitgangspunt voor haar reactie. We hebben haar gevraagd om hierop in te gaan als hoogleraar Religie & Gender, verbonden aan de UU, en een eventuele theoretische verkenning niet te schuwen.

Marie-José Burger is werkzaam als geestelijk verzorger in Meander Medisch Centrum te Amersfoort. Ze is theologe en is een postdoctorale opleiding bio-ethiek aan het afronden. We hebben haar gevraagd vanuit deze praktische en theoretische deskundigheid verder te denken op het boek.

Ten slotte, Patricia Flore-Deiters. Zij is kunsthistorica en museologe, en bestuurslid van de stichting Kanker in Beeld. Zij zal op een andere manier  bij het boek aanhaken, bij een aspect dat in het boek geregeld naar voren komt: de steun, kracht en troost die kankerpatiënten en hun naasten ontlenen aan beeldende en andere vormen van creatieve expressie.