Feministische theologie kwam op in ongeveer hetzelfde tijdvak als de verschillende theologieën van de religies en van de dialoog. Deels heeft die opkomst dezelfde achtergrond. Onderdrukte stemmen konden aan het woord komen nu het machtsmonopolie van de vanzelfsprekende elite was doorbroken. Ondanks die gedeelde wortels en ondanks het feit dat de feministische theologie van meet af aan een gezamenlijk project was van christelijke en Joodse vrouwen, en er daarnaast ruime was voor postchristelijke vormen van religiositeit, heeft de feministische theologie zich tot nu toe weinig gemengd in het debat over de theologie van de religie en de dialoog.

En dat terwijl degenen die op informele basis contact hebben met hun andersgelovige buren vaak vrouwen zijn.  Vrouwengroepen in Europa, Azië en Afrika lopen vaak voorop als het gaat om de ‘dialoog van het dagelijkse leven’.

Maar als een dialoogontmoeting in de krant komt betreft het vaak een gesprek van religieuze gezagsdragers (bijna allen mannen) met elkaar of een geleerde conferentie van theologen van verschillende religies (alweer voor het merendeel mannen).

Feministische theologie kan een belangrijke bijdrage leveren om deze gender-imbalance recht zetten. De hoofdstroom van de Westerse feministische theologie had echter andere thema’s die prioriteit hadden boven dat van de interreligieuze ontmoeting. De focus lag toch vooral op het opnieuw doordenken van het eigen christelijke gedachtengoed: hoe de Bijbel met vrouwenogen gelezen kan worden, waarom vrouwen geen kerkelijke gezagsdragers konden worden, wat de oorzaken (en de gevolgen) waren van een eenzijdig mannelijk godsbeeld.

Ook hier zien we echter een kentering sinds het begin van deze eeuw. Verschillende feministische theologen zien de multireligieuze context als een belangrijke focus voor verder onderzoek.

Helene Egnell wijst op een aantal theologische thema’s die denkers op het gebied van de theologie van de religies en feministische theologen met elkaar gemeenschappelijk hebben, zoals: de ambiguïteit van het gemeenschappelijke ‘wij’, de nadruk op het belang van het alledaagse, de hiërarchie in de constructie van verschillen, de hermeneutiek van het wantrouwen, het belang van de marge en de grens als theologische concepten. In: Egnell, Helene, De rommeligheid van het echte bestaan. De bijdrage van vrouwen aan de theologie van de religies. [Beneden te downloaden]

Reflectie over het fenomeen ‘multiple religious belonging’ vindt men ook in het werk van Manuela Kalsky.  Een theologe die zich in Nederland heeft beziggehouden met de ontmoeting tussen vrouwen van verschillende religies in Indonesië is Nelly van Doorn. Lieve Troch schreef verschillende artikelen over de ontmoeting tussen vrouwen uit de DerdeWereld.

Naast deze hoognodige theologische reflectie is er ook aandacht voor de alledaagse dialoogpraktijk. Een voorbeeld is het materiaal van de Dochters van Hagar en Sarah.

Interessant is ook het voornemen van het Protestantse Kerk in Actie om te starten met een Women’s Faith Journey.